Do Not Disturb

Melissa is tien jaar, komt uit Amerika en bezoekt met haar ouders Amsterdam, waar haar vader een contract moet tekenen met ene meneer Hartman (Michael 'The Commish' Chiklis). Ze verblijven in het chique Hotel L'Europe, waar Melissa door een misverstand al snel de weg kwijt raakt, een verkeerde deur neemt en buitengesloten raakt. Omdat de politie bij de voordeur bezig is de hysterische fans van een popster buiten te houden, komt ze er ook niet meer in.

Terwijl ze daarom maar rondhangt bij achterdeur is Melissa getuige van een moord. De meeste meisjes van 10 gaan dan enorm gillen (en sommige mannen van 26 waarschijnlijk ook, als ik eerlijk ben), maar Melissa kan, vanwege een ongeluk, niet spreken. Ze kan dus ook niet schreeuwen en wordt daarom pas ontdekt als ze de moordenaars uitgebreid heeft kunnen bespieden. Dat is het startsein voor een lange achtervolging door Amsterdam, waar ze onder meer geholpen wordt door een zwerver (Dennis Leary) en uiteraard een hoop extra problemen heeft omdat ze niemand snel kan uitleggen wat er aan de hand is.

De hoofdrollen worden allemaal gespeeld door Amerikaanse acteurs en de film is dan ook Engelstalig. Heel apart om een politieman te zien die niet in dat bekende steenkolenengels spreekt! Er spelen wel diverse Nederlanders mee, maar zodra hun tekst de woorden 'certainly Sir' overschrijdt worden ze meestal nagesynchroniseerd. Dat betekent dat je niet wordt afgeleid door krakkemikkige accenten (zoals in The Delivery) of slecht acteerwerk.

Toch is dit een Nederlandse productie, met Dick Maas aan het roer. Die man kan best een filmpje maken, maar gelukkig blijft de hoeveelheid bloed en smakeloze sex hier erg binnen de perken. Nog geen tepel te zien, dames en heren! En dat voor Nederlands fabrikaat!

Laat je niks wijsmaken: dit is een prima film. Het blijft leuk als Nederland een woordje meespreekt op dit gebied. We maken dan wel geen vliegtuigen of auto's meer in dit land, maar behalve tulpen-export en het overnemen van failliete banken doen we verder weinig wereldschokkends en dat is best jammer. Zo lijkt het tenminste nog wat.

Als ik zeg dat Do Not Disturb goed is, bedoel ik niet goed zoals Ghandi (de film) dat was, of Bridge on the river Kwai. Een Amerikaan zou dit een B-film vinden. Als Nederlander daarentegen vond ik het prachtig om eens een mooie achtervolging te zien door hartje Amsterdam (en zelfs het Vondelpark), met die bekende VW-Golfjes in plaats van zwart-witte Sedans. Doordat het verhaal zich hier afspeelt ging het voor mij veel meer leven.

Eigenlijk is dit ook een comedy, maar dat komt niet goed uit de verf. Maas drijft uitgebreid de spot met alle vooroordelen over ons land, maar die grapjes werken niet erg. Daarom komt de film op verwende kijkers misschien een beetje sukkeliger over dan hij in werkelijkheid is. Misschien moet Maas eens terug naar de montagekamer.

Het cijfer drukt voornamelijk uit hoe zeer ik me vermaakt heb. Dit is duidelijk geen klassieker zoals bijvoorbeeld De Lift, maar desondanks een mooi gemaakte actiefilm in onze eigen achtertuin. Ik weet dat ik mijn geloofwaardigheid nu heb verspeeld, maar wie deze film niet waardeert is gewoon een snob!