No place like it, really.Wat, nu al weg?Vanaf wanneer draait...De nieuwste staan bovenaan!Reviews sinds 1999Zoek op titel, acteur, trefwoord...Wie, Wat, Waar en Waarom?Er is nog zo veel meer!
Afleveringen direct downloaden? Klik hier
   

Wat moet je nu met een serie over een spons die onder de zeespiegel in een ananas woont en in een snackbar werkt? Slikken die striptekenaars soms LSD ofzo?
Uit de review van Spongebob Squarepants.

filmtheater DVD bioscoop bios comedy humor actie thriller drama theater kunst cultuur
The Life and Death of Peter Sellers
The Life and Death of Peter Sellers

Bij de meeste volwassen gaat een lampje branden bij de naam Peter Sellers wegens zijn onsterfelijke creatie van de onhandige Franse politieman Clouseau in de Pink Panther films van Blake Edwards. Daarna gaat dat lampje meestal weer uit. Na een beetje porren met een schroevedraaier komen dan misschien nog de filmtitels Casino Royale en Being There naar boven, of Dr. Strangelove als je met een Kubrick-fan te maken hebt. En dan krijg je eigenlijk vrijwel standaard kortsluiting, waar het Peter Sellers betreft.

Hoe anders is dat in Engeland, waar Sellers beroemd werd met de meest bizarre radioshow ooit gemaakt, The Goon Show. Samen met de illustere Harry Secombe en Spike Milligan verzorgde Sellers de stemmen van tientallen vaste karakters die elke week in bizarre omstandigheden verzeild raken. De show is zo populair dat er zelfs 'genootschappen' zijn waar de originele scripts door liefhebbers worden uitgevoerd en ik moet zeggen dat ik zelf een redelijke Dennis Bloodnok en Bluebottle kan imiteren. Maar goed, dit is Nederland en de gemiddelde RTL-kijker heeft waarschijnlijk weer geen schaduw van een vermoeden waar Warnas het nu weer over heeft. Kijk anders eens op http://www.thegoonshow.net.

Deze film begint dan ook in 1957, als de Goons het hoogtepunt van hun populariteit hebben bereikt. Sellers wil dan graag de overstap naar film maken, maar dat valt niet mee. Men vindt dat hij er de kop niet voor heeft, laat staan de persoonlijkheid die op dat moment van acteurs gevraagd werd. (Gelukkig voor Rick Engelkes letten we tegenwoordig alleen maar op het uiterlijk.)
Na de zoveelste mislukte auditie waarbij hij na drie minuten weer buiten staat, krijgt Peter een peptalk van zijn moeder Peg. Zij is de drijvende kracht achter zijn carriére, waarbij ze overigens duidelijk te fanatiek is. Hoe dan ook: Peter gaat opnieuw naar zijn laatste auditie maar komt dan al geheel in het juiste pak en in zijn rol binnen. Dat is dan het begin van zijn filmcarriére, die overigens uit aanzienlijk meer rotzooi dan hits zou bestaan. TLADOPS volgt dan ook met name dit stuk uit zijn leven, waarbij veel beroemde shots (en sets) uit Sellers' films nauwkeurig zijn nagemaakt.

Op het persoonlijke vlak krijgt Peter de volle laag. Hij wordt afgeschilderd als een egoïst, iemand die om het minste of geringste in woede kon uitbarsten en daarbij doodleuk het speelgoed van zijn kinderen stuktrapte, maar ook als een naïeve sukkel die zijn pik achterna loopt en bijvoorbeeld straalverliefd wordt op Sophia Loren. Als ze hem (heel duidelijk) afwijst, snapt hij dat niet en gaat hij met zijn vrouw én zijn twee kinderen doodleuk melden dat papa waarschijnlijk ergens anders gaat slapen. Ik heb geprobeerd dat na te trekken, maar kom er nergens een woord over tegen. Als het waar is, dan was Sellers een zwaar autistische en zwakbegaafde persoonlijkheid.

Hoewel de Australische acteur Geoffrey Rush een bewonderenswaardige prestatie levert, ben ik niet de enige die vindt dat ze eigenlijk beter een ander voor de rol hadden kunnen zoeken. Iemand die op Sellers leek, dat zou al gescheeld hebben. Iemand die beter zijn typetjes na kon doen was misschien ook handig geweest. Rush doet zijn best, maar met name de jonge Sellers lijkt nergens op. Pas als de film bij de opnames voor Being There (één van zijn beste films, uit 1979) aankomt begint het wat te worden. Dat is helaas pas een minuut of twintig voor de aftiteling…

Dan heb ik ook nog wel iets te melden over de film, die een paar eigenaardige streken vertoont. Zo worden sommige belangrijke karakters (Peters vader en moeder, regisseurs Kubrick en Edwards, zijn echtgenote Anne) af en toe gespeeld door 'Sellers zelf'. Nou ja, door Rush dan. In die rol praat Sellers alles weer voor zichzelf goed, bijvoorbeeld het feit dat zijn huwelijk mislukt of dat hij niet bij de begrafenis van zijn vader aanwezig was. Als je zulke stunts uithaalt, heb je het terrein van de biografie al lang en breed verlaten, vind ik.

Eigenlijk was Der Untergang een mildere biografie van Hitler dan deze film dat is van Peter Sellers. Waar of niet… dit verdiende hij niet. Samen met de matige imitatie van Rush en een verhaal dat veel te druk bezig is met het inpassen van flauwe grappen, kom ik dan helaas niet op een voldoende. Dit is geen biografie, maar op zijn best goedkope sensatiemakerij en op zijn slechtst pure karaktermoord.

Score: 5/10
Martijn Warnas

Alle informatie op Warnas' Movie Academy is eigendom van Warnas.net en mag niet op een andere manier worden bekeken, verspreid, geciteerd of gebruikt dan door het bezoeken van deze website, behoudens schriftelijke toestemming van de maker, te bereiken via .

Printervriendelijke versie