No place like it, really.Wat, nu al weg?Vanaf wanneer draait...De nieuwste staan bovenaan!Reviews sinds 1999Zoek op titel, acteur, trefwoord...Wie, Wat, Waar en Waarom?Er is nog zo veel meer!
Afleveringen direct downloaden? Klik hier
   

Het probleem is dat Dodgeball te graag leuk wil zijn, als een dronken oom op een feestje die twee sinaasappels onder zijn overhemd doet en vervolgens niets grappigers weet te doen dan 'lalalala' zingen.
Uit de review van Dodgeball.

filmtheater DVD bioscoop bios comedy humor actie thriller drama theater kunst cultuur
Shooter
Shooter

Fijn is dat toch, als de titel vertelt wat je mag verwachten. Het maakt het alleen wat lastiger mijn vrouw in de maling te nemen: meestal blijft ze wel hangen als ze uit de titel niets kan opmaken en ze toch eenmaal zit, maar iets wat Shooter heet zou haar normaal gesproken niet boeien en ik kijk niet graag alleen naar films. Dan moet je ook zelf naar de koelkast lopen enzo.

Gelukkig kon ik deze keer melden dat Mark Wahlberg de hoofdrol speelde. Nou, dan wil ze wel! Mark is deze keer de zwijgzame soldaat Bob Lee Swagger. Bob is sluipschutter bij het Amerikaanse leger, een gevaarlijk beroep. Je moet altijd ver het veld in om de smerige klusjes op te knappen en interesse in verstoppertje spelen en het leuk vinden om de darmen legen in de vrije natuur is een eerste vereiste. Goed kunnen richten ook, trouwens.
Bob heeft dan ook een assistent, Donny, die hem informeert over zaken als windrichting en luchtvochtigheid. Als de film begint zijn ze samen bezig met een missie in Afrika, waar een konvooi beschermd moet worden tegen opstandelingen. Donny haalt in een sentimentele bui een foto van zijn vriendin tevoorschijn, het universele teken in oorlogsfilms dat de betreffende persoon het niet lang meer zal maken. En verdomd, de missie loopt verkeerd. Weliswaar schakelt Bob alle doelwitten uit, maar als hij vervolgens via de radio laat weten dat ze nu best wel naar huis willen en liefst ook een beetje dringend, blijkt dat de missieleiding hem 'vergeten' is. Bob verliest zijn partner en vindt uiteindelijk de weg naar huis, al neemt hij acuut ontslag. Kort daarna krijgt de man die hem in de stront liet zakken een mysterieus ongeluk en daarna hoort niemand meer wat van Bob. Hij heeft zich teruggetrokken in de bergen, samen met zijn hond. Wat hem betreft kan Amerika verder zijn rug op.

Een paar jaar later krijgt Bob toch opeens bezoek van een aantal heren in zwarte automobielen. Kolonel Isaac Johnson (Danny Glover) doet een beroep op Bob's vaderlandsliefde. Er is namelijk bekend dat op korte termijn een aanslag op de president uitgevoerd zal worden, door middel van een schot over een enorme afstand. Johnson vraagt aan Bob om de mogelijke lokaties te bekijken en zich voor te stellen hoe hij die missie uit zou voeren. Iemand die net zo goed is als hijzelf zou dat waarschijnlijk ook doen, dus heeft de CIA nog een kans om zich voor te bereiden. En hoewel Bob duidelijk laat merken geen fan te zijn van de huidige president, is het de eer van een soldaat te na om terroristen hun gang te laten gaan. Hij werkt dus mee.
(Danny Glover zag ik trouwen nooit eerder in een dergelijke rol: waarschijnlijk was Samuel L. Jackson te duur of verhinderd. Geeft niks hoor, hij doet het goed. Toch is hij voor mij nog altijd de goedmoedige, veelgeplaagde collega van Mel Gibson in Leathal Weapon.)

Er gaat iets fout. Vreselijk fout. De aanslag wordt gepleegd en Bob krijgt de schuld! Het hele land is naar hem op zoek en met een kogel in zijn been weet hij maar net te ontsnappen. Hij zet koers naar Sarah, de weduwe van Donny. Zij is verpleegster en daarnaast waarschijnlijk de enige die hem zal vertrouwen. Als zij hem op kan lappen, kan Bob daarna op eigen kracht gaan uitzoeken wie hem deze problemen heeft bezorgd. Meer vertel ik niet, maar je begrijpt inmiddels dat het om een actiefilm en een thriller gaat, over een bijzonder stoer type.

Het verhaal lijkt nogal op dat van Sophocles over Philoctetes, de zoon van koning Poeas, die nogal goed was met pijl en boog. Hij werd door de Atreidae op advies van Odysseus achtergelaten op het eiland Lemnos en was daar behoorlijk pissig over. Maar goed, jij bent vast ook naar de kleutercrèche geweest dus waarom vertel ik dit nog. (Om ons een onterecht inferioriteitsgevoel te geven? Dit zal wel weer uit de Wikipedia komen… - Ed.)

Er zijn een hoop zaken waar je over zou kunnen zeuren, als je daar zin in had. Wat de boeven eigenlijk bezielde om dit krankzinnig ingewikkelde plan uit te voeren, bijvoorbeeld. Of waarom dat vermoeiende cliché van het ontvoerde vrouwtje weer uit de kast gehaald moet worden. Waarom boeven elkaar zo graag hardop hun plannen uitleggen, daar ben ik ook wel benieuwd naar. Maar da's toch allemaal achteraf. Het gaat om de ervaring terwijl je zit te kijken en je vrouw af en aanloopt met koud bier en warme worstenbroodjes. Ik heb me prima vermaakt en daar gaat het om. Shooter mag dan een oppervlakkige en ongeloofwaardige actiefilm zijn: als je die al een poosje niet hebt gezien zijn ze best wel aardig. Bovendien zien mannen graag films over handige kerels die met veel improvisatietalent hele bataljons weten af te maken. Dan kunnen we lekker brommen dat dit-en-dit wapen nooit zo ver zou kunnen schieten, of dat die legereenheid in werkelijkheid andere camouflage draagt. Vinden we leuk. Doe mij nog zo'n worstenbroodje. En ik heb liever Warsteiner, schat. Hoe vaak moet ik dat nou nog zeggen? Heineken is net uilenzeik, ik snap niet dat je dat nog koopt!

Score: 7/10
Martijn Warnas

Shooter ging in Nederland op 12 april 2007 in roulatie

Alle informatie op Warnas' Movie Academy is eigendom van Warnas.net en mag niet op een andere manier worden bekeken, verspreid, geciteerd of gebruikt dan door het bezoeken van deze website, behoudens schriftelijke toestemming van de maker, te bereiken via .

Printervriendelijke versie